estasìre 
e|sta|sì|re
pronuncia: /estaˈzire/
verbo intransitivo

arcaico essere rapito in estasi

Indicativo presente:  io estasisco, tu estasisci
Passato remoto:       io estasii, tu estasisti
Participio passato:        estasito/a/i/e

Vedi la coniugazione completa


permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

estasiante (part. pres.)
estasiare (v. trans.)
estasiarsi (v. pron. intr.)
estasiato (part. pass.)
estasire (v. intr.)
estatare (v. intr.)
estatatura (s. femm.)
estate (s. femm.)
estatico (agg.)
estatino (agg.)
estavolazione (s. femm.)
estemporalità (s. femm.)
estemporanea (s. femm.)
estemporaneità (s. femm.)
estempore (avv.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis
Le nostre applicazioni mobili
Android