triconsonantìsmo

 
tri|con|so|nan|tì|smo
pronuncia: /trikonsonanˈtizmo/
sostantivo maschile

linguistica caratteristica di essere triconsonantica o prevalentemente triconsonantico

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE triconsonantismo triconsonantismi
FEMMINILE
SINGOLARE
MASCHILE triconsonantismo
FEMMINILE

PLURALE
MASCHILE triconsonantismi
FEMMINILE

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

Triconodonti 2 (s. masch. pl.)
triconosi (s. femm.)
triconotide (s. masch.)
Triconotidi (s. masch. pl.)
triconsonantismo (s. masch.)
tricontinentalismo (s. masch.)
tricopilia (s. femm.)
Tricopilia (s. femm.)
tricopside (s. masch.)
Tricopside (s. masch.)
tricopterigide (s. masch.)
Tricopterigidi (s. masch. pl.)
tricoptilosi (s. femm.)
tricora (s. femm.)
tricorde (agg.)
tricordo (agg.)
tricorne (agg.)
tricorno (s. masch.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis